Taart !!!!!

Ziet deze taart er niet verschrikkelijk lekker uit???? Geloof me wanneer ik zeg dat hij nóg lekkerder smaakt dan dat hij eruit ziet! Anneke oftewel QuiltMiep van lapkeguod ensafuorthinne (hoop dat ik het allemaal goed geschreven heb, mijn Fries is namelijk om te huilen) stond daar donderdag mee voor de deur. Ik volg haar blog al een hele tijd en kijk met veel bewondering en verwondering (lees: watertandend in erge mate) wat er in haar tuin gebeurd. Neem daarbij de prachtige bloemstukken die ze maakt en haar handwerk, dan snap je dat ik me op haar blog prima vermaak.

Toen ik de eerste foto van haar appeltaart zag heb ik haar op de hoogte gesteld van de watertand taferelen hier en een verzoeknummertje ingediend. Appeltaart zónder rozijnen en/of krenten. Maar ik had niet verwacht dat ze daadwerkelijk met taart aan zou komen zetten. Waar de vrouwen van de Bee waar ze bij zit, het moesten doen met een klein stukje kreeg ik een hele plaat voor m'n eigen. Daar is nu al (ruim) éénderde van op. Nu denk je oh dat is niet zo moeilijk je bent met z'n tweetjes. Ik moet bekennen dat ik dat helemaal in m'n eentje gedaan heb. Die man van mij die eet niet zo veel de laatste tijd. Hij is zielig want hij heeft kiespijn/kaakpijn en we zijn de afgelopen week al 3x bij een tandarts geweest. Ik ga nu het laatste stukje opeten wat niet in de vriezer zit. En daar hééééél erg van genieten!

Dank je wel Anneke!!!!

Nostalgie

Van m'n 10de tot mijn 13de heb ik in Moçambique gewoond. Een periode waar ik met gemengde gevoelens op terugkijk. Een land verscheurd door een burgeroorlog en honger. Een land waar ik het ontzettend naar m'n zin gehad heb. Waar ik dingen gezien heb die ik geen mens gun. Waar ik dingen meegemaakt heb die ik voor niets zou willen missen. De schelpenkast is daar een onderdeel van. Het opruimen van de schelpenkast brengt meer met zich mee dan ik gedacht had.

Mijn moeder heeft alle schelpen die erin zaten (op 1 schelpenschilderij na) verzameld in de 3 jaar dat wij in Moçambique gewoond hebben. Geruild voor schoenen, kleding, wol, borduurgaren, naaigaren, maandverband, toiletpapier, tandpasta. De kast was haar trots. Toen we terug kwamen in Nederland heeft ze deze kast gekocht en de schelpen erin te pronk gezet. Ik vond de schelpen mooi maar de kast foeilelijk. Toen ze 12 jaar geleden overleed kon ik het niet over m'n hart verkrijgen om haar trots, haar schelpen en kast weg te doen. Dus ik heb schelpje voor schelpje ingepakt en weer uitgepakt. Alle schelpjes precies zo neergezet zoals Ma dat destijds gedaan had. Sindsdien staat de schelpenkast op een prominente plaats bij mij, en later toen Bennie en ik gingen samenwonen, in de woonkamer. Dat heb ik nog 3x keer gedaan voor een verhuizing.

Nu na ruim 25 jaar tegen Ma's pronkiepronkiekast aan gekeken te hebben vind ik het welletjes. Er is een dressoir bij Ikea gekocht die deze plaats mag gaan innemen. De schelpen zijn door mij voor de laatste keer ingepakt. Als we een andere kast met glazen deuren vinden pak ik ze opnieuw uit. Maar die keer, dan zet ik ze anders neer!

En nu, nu ga ik op de bank zitten, onder een quilt. Met een bakkie thee en veul chocola. Me wentelen in het gevoel van weemoed en nostalgie. En daar ga ik van genieten want ik geef aan dat gevoel niet vaak toe.

Wie de bal kaatst kan hem terug verwachten

Klaske van Kitty Quilt is helemaal into sokkenbreien. Hoe verzin je het om uitegerekend met de temperaturen van de laatste tijd te gaan experimenteren met wol en breinaalden.

Ik ben groot fan van gebreide sokken. Mijn beppe en oma hebben menig wollen sok voor me gemaakt. Hebben ook verscheidene pogingen ondernomen om het mij te leren. Hoewel het truien en sjaals en mutsen breien me goed af gaat krijg ik hele foute neigingen als ik meer dan 2 breinaalden in m'n handen houd. En ergens toen ik midden 20 was heb ik sokken leren breien opgegeven. Vorig jaar heb ik het laatste paar dat m'n oma voor me heeft kunnen maken weg moeten doen. Tot op de draad versleten! Er zaten 5 gaten in dus die zijn goed gebruikt.

Toch kon ik het niet laten om Klaske te plagen, op d'r blog én per e-mail. Ze heeft dankbaar gehapt en toen .....werd het stil op sokkengebied en plagerij. Inmiddels heb ik geleerd dat ik dan op m'n hoede moet zijn. Vanmiddag kwam ze even een bakje doen en ze zegt heel lief "ik heb wat voor je". Ik helemaal blij want ik ben net een klein kind als iemand een cadeautje voor me mee brengt. Mevrouw legt een sok op tafel. Een heel kleintje. Die gaat dus aan mijn autosleutels!

Dank je wel!!! Enneh, beetje doorbreien beppe want die grote zien er ook goed uit en lust ik ook wel!

Kraaaaaaaaak!!!!

Wat hoor ik nu voor gekraak? Ik kijk wat dom om me  heen om te bepalen waar het geluid vandaan komt. Geloof me, ik kan érg onnozel kijken. En toen kwam m'n boekenplank naar beneden. Wellicht waren de laatste toevoegingen toch net iets te veel van het goede.

Juist ja, ik zal nog eens een keer opruimen. Goed excuus om vervroegd richting Ikea te gaan voor een paar kasten voor de woonkamer. Want ik heb één van de boekenkasten inmiddels richting hobbykamer gesjort om de rotzooi in te parkeren. M'n lief gaat zich dit weekend ook niet vervelen want hij wordt natuurlijk geacht de dwarse plank te herstellen.

Als er weer eens iemand wil weten hoe ik orde in mijn hobbykamer-chaos schep houd ik mijn lippen stijf op elkaar. Want voor je het weet is de ellende niet te overzien. Ik zal ze hooguit verwijzen naar de berichten van de afgelopen dagen en m'n foto's plaatsen op het prikbord. Mijn motto gaat zijn zolang je er nog kunt zitten om te hobbyen,  de deur open en dicht kan en er niets je tegemoet komt lopen wat van origine geen pootjes hoort te hebben is er niks aan de hand!

Conclusie: Opruimen en Schoonmaken kan ongewenste gevolgen hebben! Bezint eer ge begint!

Zo ziet dus fase totale ontploffing eruit!

Zucht ......

Hoe krijg ik het voor elkaar! Van de grote schoonmaakaktie in de hobbykamer is niks meer te zien. En ik heb toch heel erg mijn best gedaan om het netjes te houden. Kattenbeest ligt op de ontruimde strijkplank te snurken maar het is voor de rest net zo'n puinhoop als voor de schoonmaak. Hoewel ... het is nu wél schoon. Er zijn echter verzachtende omstandigheden want het is niet geheel mijn eigen schuld (vind ik).

Als er al sprake is van een vaste routine van moi is het 's ochtends wakker worden met bakkie thee, achter laptoppie, mailtjes lezen, blogs lezen, reakties lezen, verzinnen wat ik vandaag ga doen en wat ik moet doen. Moet is in huize Horderwiek een ruim begrip dus daar kun je alle kanten mee op tenzij het verplichtingen zijn waar je met goed fatsoen en verstand niet onderuit kunt en/of wilt. Maar ik dwaal af .....

Vanmorgen zat er een mailtje van een quiltvriendinnetje in m'n mailbox. Of ik boek zus en zo ook had. Ik eventjes bellen en lang verhaal kort (want een telefoongesprek tussen haar en mij eindigt meestal als een van ons ongelooflijk moet plassen) iemand van haar bee was aan het opruiming houden en deed boeken en tijdschriften weg. Nu ben ik onwijs van de lapjes en stofjes maar quilttijdschriften, nee daar heb ik niet "veel" van. En "genoeg" qua stofjes en tijdschriften bestaat volgens mij niet. Dus ik heb die mevrouw gebeld. Nee, ze wilde er niets voor hebben, ik mocht alles zo meenemen. Ze zou het alleen wel leuk vinden als ik een project voor haar zou willen afmaken. Natuurlijk wilde ik dat wel en zo ben ik een stapel tijdschriften en een bult scraps rijker.

Project dat ik af moet maken. Mooi he?

Ik zie me al zitten strakjes als het warmer wordt met tijdschriftjes op het balkon. Het is daar nu nog te koud want we hebben pas aan het eind van de dag zon, rond een uur of 4. En dat project afmaken gaat ook lukken. Zal wel wat advies moeten inwinnen want het is met roosjes en daar ben ik niet zo goed in. In de stapel scraps zaten er enkele stofjes die er leuk bij passen. het moet een wandkleedje worden. Ik zat te denken aan een eenvoudige rand er nog om en dan doorpitten. Ik heb alleen geen bruin met roosjes of een ander beige/bruin stofje. Ik denk dat ik een eenvoudig figuratief patroon ga gebruiken om door te pitten. Wellicht staat er wat in die mooie tijdschriften!

Heeft iemand advies? Ik hoor het graag!

Juist Ja ......

Juist ja *grom* Deze foto is vanavond rond 20.30 uur genomen. Het lijkt erger dan het is maar zo begint de fase van "bijna ontploft" altijd.

Om niet gelijk een zootje te maken van de hobbykamer ben ik vanmiddag achter laptopje gaan zitten en toen kwam ik bij http://pennyshands.blogspot.com/. Vreselijk mooie projecten heeft ze en prettig om te lezen ook. En ja toen kwam ik haar beschrijving van een ontzettend leuke hexagon-caddy-pincushion tegen op haar blog. Toen ging ik hopeloos de mist in. Ik heb de volle verpakking cruesli open gemaakt want dat was de enige stevige kartonnen doos in huis. Stofjes uit de kast gerukt en uitgekozen, de rest is keurig weer de kast in. Malletjes getekend. Echtgenoot ging paar boodschapjes halen dus die kreeg de opdracht mee om vooral niet zonder prittstift terug te komen.

De hexagonnengekte lijkt een beetje over of op z'n retour maar deze caddy wil ik toch écht en wel nú maken!

Les geleerd: niet blogs gaan kijken wanneer je net opgeruimd hebt !!!

Rommelpot Paradijs

VOOR

Op het prikbord van de quiltpagina stond vorige week de vraag over hoe "wij", zijnde andere quilters, onze lapjes sorteren.

Iedereen die mij een beetje kent weet dat ik een enorme rommelpot ben. Ik heb de gave om van alles om me heen te verzamelen. Ik vind het  heel normaal dat ik wanneer ik op de bank zit een quiltwerk(je) bij me heb, de bijbehorende meuk in een naaidoosje waarvan de inhoud zich langzaam over de bank verspreidt. Een thermos met thee en een kopje waar uit gedronken wordt, iets lekkers, kat, hond en echtgenoot, vaak ook nog de laptop. Dit behoort tot mijn basisuitrusting, de samenstelling qua levend wild en de aanwezigheid van echtgenoot varieert. Het wordt hier ook wel "territorium-afpiesen" genoemd. In de woonkamer valt de rommelpotterij alleszins mee en beperkt het zich tot de spullen die ik écht nodig heb om me mee te vermaken en dit wordt steevast opgeruimd zodat woonkamer toonbaar blijft voor eventuele gasten.

NA

De hobbykamer is echter een heel ander verhaal. Begin dit jaar heb ik succesvol de computertafel van echtgenoot weten weg te werken en mijn werkblad is toen verlengd waardoor ik 3,5 meter werkblad tot m'n beschikking heb. Er staat ook nog een hele kast met quiltbenodigdheden zoals stofjes etc. Wel voldoende zou je denken om de boel minimaal een beetje netjes te houden. Dan heb je het mis want in de hobbykamer is het rommelpotparadijs. Het opruimen van de woonkamer bestaat namelijk niet zelden uit het op m'n bureau parkeren van het quiltwerk waar ik aan gewerkt heb. Er wordt regelmatig een doos met een lopend project uitgepakt en niet opgeruimd. Stofjes worden bij elkaar gelegd om te aaien of een ideale combinatie te zoeken voor een ander project en ga zo maar door. Bovendien, de deur kan dicht dus niemand hoeft de chaos te zien.

NA en NU

 Eens per 3 maanden wordt de kamer een grote sopbeurt gegeven. Alles gaat dan van z'n plaats. En vandaag was dat zover. Als een bezetene heb ik gisteren opgeruimd zodat m'n poetshulp zich een beetje fatsoenlijk kon voortbewegen. Zelfs de stofjes liggen netjes in de kast. Ik ga toch eens proberen dit zo te houden want het grijpt wel gemakkelijk. Ik zit te genotteren van het resultaat. Wetende dat spoedig na het plaatsen van dit berichtje de eerste meuk zich weer op het werkblad gaat verzamelen. En dat vind ik helemaal niet erg.

Het is mijn kamer, mijn rommel, mijn hobby, mijn territorium en die mag ik afpiesen zoals ik wil en de deur kan dicht!

Op naar de volgende ronde.

Snurkjes

In huize Horderwiek zijn we groot fan van snurkjes doen. Deze oude man van 15 houdt me regelmatig gezelschap in de hobbykamer. Hij ligt dan op 1 van de verhuisdozen onder het werkblad of op de strijkplank.

Aangezien strijkplank bezet is door allemaal stofjes die gestreken moeten worden en sjabloontjes en dergelijke paste meneer er niet meer bij. En blijkbaar was een doos niet goed genoeg vanavond.

Heel stiekem heb ik deze foto gemaakt. Helaas bleef ik niet onopgemerkt want ik struikelde na het foto nemen over de bureaustoel (doh alsof je die niet ziet!). Teun z'n kopje kwam omhoog. Ik kreeg een lichtelijk onvriendelijke blik. Alsof meneer wilde zeggen: "Is het nu afgelopen met het lawaai want ik lig hier te slapen ja!!! En nu opzouten!!!"

Tot uw orders mijnheer Teun! Zo blijkt maar weer, honden hebben een baas en katten personeel.