Funky Chickens Blok 2

Dit blok was al weken klaar en was zelfs al gefotografeerd. Ik ben erg tevreden met het resultaat.

De toekomstige eigenaresse van het quilt ook. Ze werd helemaal blij toen ik haar de eerste twee blokken liet zien en begon bijna te glimmen. Ze heeft een mooi stuk muur ervoor, in haar praktijk dus er zullen heul veul mensen de kippen zien dus dat wordt extra m'n best doen!

Morgen ga ik blok 3 en 4 voorbereiden zodat ik de komende dagen wat te doen heb tijdens het krentzitten op de bank.

Koerswijziging

De afgelopen maand was het net alsof ik in een op hol geslagen auto met een noodgang over een autosnelweg reed zonder afritten. Gekkenwerk was het. Confronterend vooral ook. Tussen mijn oren wordt nu overuren gedraait om de boel weer op een rijtje te zetten.

Één van de dingen die ik me gerealiseerd heb is dat ik meer wil. Meer dan ik nu doe. En ik kan meer. Ik heb een aantal jaren geleden een blog gehad waarop ik column-achtige berichtjes schreef. Berichten over alledaagse dingen waar ik tegenaan loop en tegen kom. Sommige groot, andere klein, weer andere grappig, absurd, verdrietig of zelfs te zot voor woorden. Ik wil dat weer gaan doen want het hielp me dingen te verwerken, te onthouden en gefocust te blijven. Bovenal vond ik het leuk om te doen en dat is voor mij de belangrijkste reden om iets te doen. Prettige bijkomstigheid is dat het een manier is om familie, vrienden, kennissen op de hoogte te houden van wat er hier allemaal gaande is.

Hoe ik het precies vorm ga geven weet ik nog niet maar er zullen vanaf nu ook regelmatig berichtjes verschijnen die niets te maken hebben met quilten maar alles met de en zootjes.

Papegaaien

Joehoe ik ben weer tuihuis!!! Het probleem waarmee ik het ziekenhuis ben ingegaan is  opgelost maar daarvoor heb ik het een en ander helemaal gratis en voor niets in de plaats gekregen.

Tig beurse plekken in een heel scala aan de kleuren geel, paars, groen en blauw. Aderontstekingen in armen en benen. Twee steunkousen om m'n benen te ondersteunen met het wegwerken van het vocht en de ontstekingen. Het resultaat van iets van 30 keer prikken en 20 versleten infusen in 10 dagen (het kan vaker maar zeker niet minder). Een stijve nek en een beurse schouder met een pijnlijke borst van het betere beitelwerk om het nieuwe PAC erin te zetten. De andere kant van m'n nek is stijf van een mislukte catheterisatie. Een pijnlijke lies van de tigste catheterisatie in m'n lies (ben de tel kwijt geraakt in de loop der jaren). Met als kers op de taart  ook nog een bijna-dood-ervaring.

Als je me nu ziet bewegen lach je je helemaal suf. Een willekeurig bejaardje met krakkemikkige heupen en een rollator loopt me er helemaal uit. Als ik op de bank zit en ervan af wil moet ik me eerst omdraaien en op handen en voeten achteruit met m'n derriére in de lucht. Zie je het voor je? Uit bed komen is ook zo leuk. M'n lief heeft een papegaai geleend bij de thuiszorgwinkel en in combinatie met de luxe van een bed met hoofdeind dat helemaal omhoog kan hoef ik niet als een worst uit bed gerold te worden. En wat ben ik blij dat we gelijk hier verhoogde wc-potten hebben laten plaatsen toen we gingen verhuizen anders zou ik continu letterlijk van de pot gerukt moeten worden.

Dit was me de opname wel. Geloof me wanneer ik zeg dat je beter een heuls slechte film kunt kijken want dit is echt helemaal niks. M'n beurse lijf geneest wel, no problem, daar heb ik alleen maar wat tijd voor nodig en dat is er zat. Maar dat bijna-dood terwijl ik net naar anaesthesie was gereden voor het zoveelste naaldje en geduldig lag te wachten tot er een anaesthesist beschikbaar was,  is iets waar ik nog wel een tijdje last van blijf houden tussen de oren. Anaesthesie is voor mij het episch centrum der naaldjes en dat het daar nota bene bijna mis gaat omdat beide infuzen sneuvelen is iets waar mij de rillingen van over m'n rug vliegen. Weten dat je leven al 10 jaar aan een infuusdraadje hangt is heel andere koek dan voelen dat je lijf ermee ophoudt. Daarna voelen dat je lijf weer aan de praat gaat nadat de Flolantoevoer hersteld is, is ronduit bizar. BRRRR.

Maarrrr ik heb ook wat nieuws meegenomen. Flolan die niet gekoeld hoeft te worden. Geen geleur meer met koelboxen en coldpacks. Geen gezoek en gevraag meer naar ruimte in een vriezer wanneer je ergens heen gaat. "Gewoon" koelboxje mee met cassette en coldpacks, cassette aanhangen, gaan met die banaan!  En thuis? Geen gezeur meer met me beroerd voelen omdat ik niet goed gekoeld heb. Geen koude handen meer van het gegraai in de vriezer. Maar 2x per week de apotheek over de vloer. Geen standaard-ranzige-toestanden-op-maandag meer. Wanneer we een paar dagen of langer weg gaan kan ik voor 5 dagen achtereen cassettes maken in plaats van iedere 48 uur. Het tasje is ook gelijk een stuk lichter en ik kan er eindelijk een charmant tasje voor maken wat een beetje handig is. Ik zit te denken aan eentje waar ik batterijen en mobieltje bij kan stoppen.

Op de stelling "joepie muts is beter???!!!" zeg ik volmondig Beter???? Zeker Weten!!!

Regenboog

Zielig he? En dit is nog maar het resultaat van de eerste 24 uur en 1 arm. Inmiddels zie ik er niet meer uit en zijn ze ook in m'n voeten aan het prikken. Dus ik ben vandaag niet mobiel en spring tegen de muren op. Zelfs punniken met hexagonnen gaat op dit moment niet en dit bericht wordt heel voorzichtig getikt. Maarrrr er is goed nieuws!

Er is geen beest gevonden en ik word morgen op het reguliere chirurgie programma gezet om een nieuwe PAC te krijgen. Gebeurd het overdag niet dan gebeurd het ergens 's avonds tussen ambulances en helicopters door en desnoods met overwerk. Óf als het niet anders kan dan vrijdag. Als het PAC er in zit nog 3 dagen antibiotica maar dat hoeft dan niet meer per infuus. Volgende stap is PAC daarna aanprikken en dan ben ik weer mobiel. Blij toe want ik ga dit niet nog zo lang trekken want dan vallen er klappen.

Als dat opgelost is duw ik er "nog even" volgende week  of de week erop een paar onderzoeken door voor een medicijntrial en dan heb ik weer een volledige doorsmeerbeurt gehad en kan er dan weer voorlopig tegenaan. Nu ga ik stiekem hopen dat het infuus in m'n rechterhand sneuvelt zodat het op een wat vriendelijker plek neergezet kan worden (erg he?)

Bedankt voor alle lieve kaartjes en mailtjes via het prikbord en hier!

Verhuizing naar tijdelijk Verblijf

Lastig hoor een blogbericht schrijven na zo'n lange tijd afwezigheid. Ik zou willen dat ik iets quilterigs te vertellen heb maar dat is niet het geval. Er is namelijk de laatste weken hier niks gedaan aan quilten. De afgelopen weken waren gevuld met wat dokters zo mooi "algehele malaise" noemen en andere ontwikkelingen op medisch gebied. In de praktijk bestond het vooral uit zo weinig mogelijk tot niets doen en zoveel mogelijk snurkies doen. Grote vriend Nikky en de katten deden daar enthousiast aan mee. Ik zeg bestond maar bedoel eigenlijk bestaat. Met uitzondering van vandaag. 

Vandaag wordt er hard gewerkt. Ik hang de hele dag al aan de telefoon om dingen te regelen en ben m'n tassen aan het pakken. Ik word morgenochtend vroeg verwacht in het VUmc in Amsterdam. Met vroeg bedoel ik VROEG! Om 8 uur wat betekend dat ik uiterlijk 5 uur m'n bed uit moet en om 6 uur in de auto moet zitten. Dat zijn toch geen tijden meer??? Maar ja, de apparatuur vertoond mankementen dus dat moet vervangen worden, m'n portacath moet eruit. Feit is dat terwijl iedereen loopt te genieten van het mooie weer en steeds verder uit de kleren gaat ik steeds meer lagen aan kleding op m'n lijf verzamel en tot m'n wenkbrauwen ingepakt zit en nog zit te schudden van de koude rillingen. Gelukkig heb ik geen last van klappertanden anders zat er inmiddels geen glazuur meer op! Andere aanwijzing dat het "niet-helemaal-goed-zit" is dat ik het wel prima vind dat de PAC eruit moet. De voorgaande keren (dit wordt of nummer 5 of nummer 6 of nummer 7) heb ik me met hand en tand verzet en verloren.

De paashaasdagen hang ik dus in een ziekenhuisbed aan een paal met in elk pootje een infuus en een stuiterkuur antibiotica en krijg iedere dag ontbijt op bed! Ik weet zeker dat ik het zaterdag al geschoten heb ondanks dat ik veeeeeeel te veel spullen mee sjouw ter entertainment ende vermaeck.Het lijkt wel een volksverhuizing. Een weekendtas met kleding en toebehoren. Een boodschappenkarretje (je-weet-wel-van-die-bejaardendingen-oerlelijk-maar-heel-handig-en-funktioneel) met boeken, vreterij (drop-chips-nootjes-fruit-koekjes-chocola-rooibosthee) en het een en ander aan hobbyspul, laptop, handtas en dan ga ik nu zien of het me lukt om 2 blokken van de kippen voor te bereiden zodat ik dat ook nog mee kan nemen. Dit alles omdat er niet elke dag bezoek zal en kan komen. Daarvoor is de afstand gewoon te groot. Beter mee verlegen dan om verlegen zeg ik om mezelf gerust te stellen dat het écht geen belachelijke hoeveelheid is die ik meeneem. Zo'n 2 weken ziekenhuis (wellicht langer) moet ik me toch kunnen vermaken? 

Nu maar hopen dat er zo snel mogelijk een gaatje is voor me op de operatie kamer. Wedden dat ik midden in de nacht van m'n bed getild word? Duim voor me dat het heel snel is. Ik beloof niet dat ik jullie op de hoogte kan houden van de ongetwijfeld hilarische avonturen die ik ga meemaken ondanks dat ik beschik over internet. Ik beloof wel dat ik wat van me laat horen zodra ik kan. 

Aan degenen die heel lief een berichtje voor me achterlieten waar ik nu bleef: ik heb ze gelezen alleen geen puf gehad om ze te beantwoorden en ben heel erg blij met de mailtjes!

Tweets Blok 12

Dit Tweets blok ligt al eventjes klaar om gepost te worden maar dat moest wachten omdat er een verhaal achter zat wat ik niet eerder kon, wilde of mocht vertellen.

Wat doe je graag was één van de vragen die ik gesteld kreeg toen ik mee ging werken aan het programma in de apotheek van RTL4. Ik heb 3 lijsten daarvan. Op de ene staan dingen die ik graag doe maar die ik heb moeten opgeven, op de tweede staan dingen die ik nu graag doe en op de derde staan dingen die ik graag wil gaan doen/proberen/leren, daarbij maakt het niet uit of ze haalbaar zijn of niet. Het ging dan met name om iets wat te filmen is uit m'n dagelijks leven. Die keus was zo gemakkelijk - quilten en applique. Kun je wat laten zien dan? Jawel hoor moet alleen even nadenken wat. Maar ik verzin wel iets.

Een paar dagen voor de opnames bedacht ik dat Erin Russek haar laatste tweets blok binnenkort ging posten. Zou ik het durven om haar te mailen om haar te vragen of ik héél misschien het blok al eerder zou mogen hebben zodat ik dat dan voor kan bereiden voor de camera??!! Uiteindelijk heb ik haar inderdaad gemailt en ze vond het geweldig en heeft het gelijk in orde gemaakt en gemailt. Is dat niet super? Zo zie je me in het filmpje Tweets blok 11 naaien en Tweets blok 12 voorbereiden.

Inmiddels zijn de blokken allemaal klaar en moet ik gaan verzinnen hoe ik het ga afwerken en dat is weer heel andere koek. De stoffen zijn zo goed als gekozen maar de rest is nog één groot zwart gapend gat zonder inspiratie. De stoffen zijn niet geschikt voor een sawtooth-border zoals in het origineel maar hoe ik het dan wel doe? Geen idee! Daar ga ik nog even over nadenken.

Ik wil jullie ook nog hartelijk bedanken voor de leuke en lieve reakties op het programma. Er was iemand die vroeg hoe het beviel als beee-enner. Nou daar kan ik 3x breed en kort over zijn, dat valt tegen. Niks woest aantrekkelijke mannen voor de deur. Niks handtekeningen uitdelen. Niks mensen die me herkennen. Niks zakken vol met post en cadeautjes van fans. Één keuze maakt dit gebrek aan aktiviteit wel gemakkelijker, ik hoef m'n handtekening niet te oefenen én ik hoef geen kapsones te doen. Beetje jammer want met name die kapsones leek me wel wat *grijns*.

Farmers Wife QAL 20 en Kippen

Ik kan natuurlijk een mooi verhaal houden hier van druk druk en andere dingen te doen maar feit is dat ik vandaag enorm zeikzin had en heb geen steek gezet aan de Farmers Wife Quilt. Heb wel de stof gesneden en blokjes voorbereid dus dat is nog wat. Narcissa had het veel te druk met zeuren en kijken naar haar spiegelbeeld in de vorm van foto's en film. De meuk die je ziet op deze foto ligt al een paar dagen zo en zal ook nog wel een paar dagen zo blijven liggen. Ria van riasquilts kwam me vanochtend motiveren oftewel een schop onder m'n kont te geven maar dat mocht niet baten. Ik ben allang blij dat ze niet hard gillend weggelopen is.

Ik heb wél gisteravond de laatste hand gelegd aan het eerste blok van de Funky Chickens BOM op fatcatpatterns van Sindy Rodenmayer

Ik heb de verschillende onderdelen op freezerpaper getekend, deze op stof gestreken en daarna omgetrokken met potlood, op de goede kant van de stof. Ik gebruik hiervoor de Sewline pencil in verschillende kleuren. Problemen met verwijderen van de potloodlijnen ben ik tot nu toe niet tegengekomen want het meeste vervaagd tijdens het vastzetten en de rest verdwijnt aan de zijkant. De kleine stukjes die je wel ziet storen me niet. Die zullen er wel uit komen met wassen of met gum. Ik vind dit een erg fijne manier van werken. Het komt minder strak op stof als met het stijven en malletjes maar ik brand m'n klauwtjes niet meer en ik zit ook niet te worstelen met stukjes papier. Het bollere effect van het niet stijven vind ik ook erg mooi. Tekenen, strijken, knippen, spelden, naaien, klaar.

Hij ziet er nog een beetje eng uit zonder oog maar ik wilde graag van die wiebelogen die je op kan naaien gebruiken. Kan ze alleen niet vinden. Dat wordt eventjes intensief googlen binnenkort. Als je weet waar ik die dingen kan bestellen in verschillende maten laat je het dan even weten?

 Ik ben blij met het resultaat. De toekomstige eigenaresse zit in Noorwegen dus die heeft nog geen idee. Weet ook niet of ze m'n blog volgt. Ze zal in elk geval de foto in haar mailbox vinden als ze terug komt. Ben benieuwd wat ze ervan vindt.

voorproefje televisiedebuut

M'n nieuwe laptop en ik zijn nog niet echt wat je noemt goede vriendjes. Laptop op zich is niks mis mee maar dat windows7, pffft.

Ik ben geen computernoob en ook geen expert maar ik weet wel hoe ik een e-mail moet schrijven, openen, in een andere map doen, iemand toevoegen of verwijderen, junk schiften etc. Windows7 denkt daar anders over. Die wil qua mail alles voor me doen en ik word er gillend gek van. Oké, het is handig dat ik nu alle mail in hetzelfde programma kan ontvangen. Maar het is oervervelend (om het maar eens netjes te zeggen) dat ik niks kan vinden. Ik zit meer in de junkmailfolder te graaien dan in de inbox. Want alles verdwijnt in de junkmail of ongewenste mail folder.

Zo ook een mail met foto's die gemaakt zijn van stukjes die gefilmd zijn. Daar zat deze  foto van mij in. Er zijn niet veel foto's van mij van de afgelopen 10 jaar. Deze foto zegt alles. Dat ik afgeragt ben maar blij en dat ik het erg leuk heb. Compleet met rood flolanhoofd en pukkels. Ik vind hem prachtig.

Ik was nieuwsgierig naar hoe "In de apotheek" aangekondigd zou worden op de site van RTL4. Als je en beetje wilt lezen klik dan op deze link -> In de Apotheek.

Televisiedebuut

Als ik over alles net zo lang zou dubben als over de vraag of ik wel of niet een blogpost zou maken over mijn televisiedebuut zou ik never-nooit-niet-meer wat doen. Trots en ijdelheid winnen het van onzekerheid dus vooruit met de geit. Heb je ooit gehoord van een filmdiva die haar eigen film niet promoot? Ik niet, dus ik ga zeker niet de eerste zijn!

Een tijdje geleden (lees een 4tal maanden) vroeg Marieke, “mijn” apotheker, of ik mee wilde werken aan een televisieprogramma. Tuurlijk wilde ik dat wel. Ze hebben mij niet zonder reden gevraagd. Behalve dat ik grappig, leuk, interessant, beetje gek, etc ben, heb ik ook een chronische ziekte, idiopatische Pulmonale Arteriele Hypertensie kortweg pulmonale hypertensie of PH genoemd. Hiervoor word ik behandeld met Flolan. Voor dit televisieprogramma wilde men filmen wat dit medicijn voor mij betekend. En ik wilde mijn verhaal wel vertellen. Uiteraard kan er qua tijd nooit het hele verhaal verteld worden maar wat er verteld kon worden in de tijd die er was hebben ze super gedaan. Ik heb namelijk al de voorlopige versie gezien, stiekem al wel 100x denk ik misschien zelfs wel meer.

Wie nieuwsgierig is en wil kijken, het is een nieuw programma van RTL4. Het programma heet “In de apotheek”. Het wordt vanaf aanstaande zondag 26 februari om 10.50 uur ’s ochtends uitgezonden. Het duurt een half uur en is een serie van 8 afleveringen. Per aflevering wordt er vanuit 1 apotheek gevolgd wat er met de medicijnen gebeurd die verstrekt worden. Ik ben te zien in de eerste aflevering  wat ik wel heel erg cool vind. Ik ga er in zeker weten uitgebreid voor zitten. Kopje thee, laat ontbijtje, quilterij bij de hand én ik ga het opnemen. 

En nu het bijna zover is moet ik even serieus nadenken hoe ik om zal gaan met de sterallures. . Zal ik gelijk maar kapsones krijgen of eerst nog een tijdje gewoon doen? Als nieuwbakken tv-diva is dat niet onbelangrijk dacht ik zo.

Farmers Wife QAL 19

Je kunt het vandaag nauwelijks vrijdag noemen maar beter laat dan nooit denk ik dan maar. Als de(oude) laptop dusdanig kuren vertoond dat je er niks mee kunt en (nieuwe) laptop weigert om m'n fotobewerkingsprogramma op z'n harde schijf te zetten dan word ik lichtelijk pissig. Zeker als ik zo enthousiast bezig geweest ben met de Farmers Wife blokken dat ik vergeten ben foto's te nemen zonder de sashings. Ik heb oude laptop nu aan de praat zodat ik de foto's kan posten en dit berichtje kan schrijven en hij krijgt een aai over z'n bol dat hij goed meewerkt. Met nieuwe laptop ga ik nog even bezig want dit gehannes tussen computers moet gewoon over zijn. Terwijl ik zit te mieren en probeer de software aan de praat te krijgen en nieuwe laptop niet over het balkon te smijten kunnen jullie kijken naar de foto's. Volgende week vrijdag gewoon weer een update en dan zonder smoezen!

Blokje 43 Garden Path vond ik erg lastig door de kleine stukjes en de Y-zoom. Brrrr, niet mijn hobby. Blokje 42 net zo maar dan zonder Y-zoom. Van blokjes als nummer 69 heb ik meer kaas gegeten. Snijden, naaien klaar. Knippen en plakken voor gevorderden was het deze week. En de eerste 3 rijen zitten aan elkaar. Ik heb een aantal nieuwe stofjes gebruikt. De wisselwerking tussen de ijzige sashings en cornerstones en de warme kleuren in de blokken is nog mooier dan ik dacht. Zo jammer dat de foto's de kleuren geen recht doen.

42 Fruit Basket

43 Garden Path

69 Practical Orchard

Met deze 3 komt de teller op 56 voltooide blokjes te staan. Ben nu dus over de helft. Kan nu zeggen nog maar 55 blokjes te gaan!

Home Sweet Home op Reis

Mijn vers afgemaakte Home Sweet Home top gaat op reis. Aanstaande zaterdagmiddag is er een kleine bijeenkomst van een paar vrouwen in Galerie de Ganzerik (<-- klik op de link) die óf bezig zijn met de Home Sweet Home óf hem af hebben zoals ik-zei-de-gek. Misschien blijft hij zelfs logeren en gaat hij met Marina mee naar de handwerkbeurs in de IJsselhallen in Zwolle. Dat zou wel een heel goede grap zijn. Ben benieuwd wie daar dan komt en hem als de mijne herkent.

Ik heb vorig jaar de cursus Home Sweet Home gedaan en dit jaar wordt hij opnieuw aangeboden. Startdatum is op 21 maart. Je kunt je nog opgeven. Het is een quilt die er veraderlijk eenvoudig uit ziet maar waar erg lastige dingen in voorkomen. Aan de cursus heb ik persoonlijk best wel veel gehad en het was bovendien erg gezellig. Wil je meer informatie ga dan even naar de website van de Ganzerik, het volledige cursusprogramma is daar te downloaden.

Wil je dus mijn Home Sweet Home "live" bewonderen en knuffelen (let wel het is alleen nog maar de top) weet je waar je me zaterdagmiddag vanaf 14.00 uur kunt vinden. Marina en Ankie kennende staat de koffie en thee klaar.

Kip ik heb je!

Nu de top van de Home Sweet Home klaar is en de laatste steekjes aan het laatste blok van de Tweets gezet worden is het tijd om een nieuw project voor te bereiden.

De keuze was niet moeilijk. Het was liefde op het eerste gezicht tussen het quilt hiernaast en mij. Het is een ontwerp van Sindy Rodenmayer van fatcatpatterns (<-- klik op de link). Het is haar nieuwe BOM voor 2012 en hij heet Funky Chickens. Iedere eerste dag van de maand wordt er een nieuw blok gepost.

Heb een mooie achtergrond gevonden. Een stof van kippengaas. Doh, hoe kan het ook anders. En ik ga me helemaal uitleven op dit quilt. Het wordt weer een lekkere bonte koe aan kleur. Er zit natuurlijk weer een uitdaging in want er komt geen groen in. De toekomstige eigenaresse houdt niet van (appeltjes-)groen. En laat mij nou zo'n beetje in ieder quilt heul veul groen stoppen. Bij het uitzoeken van de kleurtjes voor randen van het blok kwam ik er achter dat ik erg weinig blauw heb. Maar 5 echte blauwe. Laat mij nu altijd gedacht hebben dat ik geen kleuren discrimineer blijkt dat ik dat wel doe. Ga dus nog op zoek naar een paar mooie blauwe stofjes om er in te verwerken.

Dan ga ik nu maar eens bezig want er zijn al 2 blokken uit en ik heb nog geen stofje uitgezocht voor die 2 blokken laat staan de malletjes getekend.

Farmers Wife QAL deel 18

Moest eerst eens kijken welk deel deze post zou zijn zo lang heb ik geen blok gemaakt. Deze week 2 blokken en eentje die overnieuw gedaan is. Het originele (met de gele bloemetjes) blok 14 bestaat hoofdzakelijk uit de stof die ik ook voor de sashings gebruik. Staat niet echt tof dan dus maar overnieuw. Vind vast wel een nieuwe bestemming voor het blok. Misschien wil iemand die ook met de Farmers Wife Quilt  bezig is hem hebben?

Blokje 80, Single Wedding Star is tot nu toe m'n favoriete blok en tenslotte hebben we daar blokje 103, Whirlwind.

14 Butterfly at the Crossroads

14 (origineel)

80 Single Wedding Star

103 Whirlwind

De teller staat inmiddels op 53 blokjes gemaakt dus nog 58 te gaan. Bijna op de helft!

Aksie in de Taksie

Na een flink aantal weken weinig tot niets quilterigs doen is het tijd voor flink wat "aksie in de taksie".

Op de snijmat ligt de stof voor de sashings van de Farmers Wife Quilt klaar om gesneden te worden. Heb nu zo'n bult blokken dat ik de weg een beetje kwijt raak. De bult is niet gegroeit sinds de vorige update maar het voelt als "veel". Ik ga denk ik m'n strategie voor zover je daarvan kunt spreken een beetje aanpassen. Blokken aan elkaar zetten per rij lijkt me een strak plan want het is nu zo'n gezoek en lastig opbergen. Vrijdag wordt de wekelijkse update in ere hersteld.

En nu ga ik de strijkplank verkassen naar de woonkamer zodat ik onder een zoetsappige film de onderdelen van het laatste blok van de Tweets kan strijken en stijven. Als die vogels een plantje waren geweest dan hadden ze wortel geschoten zo lang ligt het al te wachten op verwerking.

Hop Hop met het luie vel !

Home Sweet Home Halve Finale

klik voor een vergroting

TADAAAAA hij is af !!! Oh wat voelt dat lekker zeg! Het was nog even doorzetten met de gansjes maar die zaten zo aan elkaar. En hoe scheef die blokken ook aan elkaar zitten naar mijn gevoel, die rand zit als gegoten. Dus dat scheef zal ook wel meevallen, heb het ook niet nagemeten. Niks uithalen, ook al heb ik de zijkanten verkeerd om gezet. In plaats van dat de gansjes doorlopen gaan de puntjes naar elkaar toe. Soit. Ik vind het mooi en goed zo. Hij ligt opgevouwen in de kast. Volgende week mag hij er weer uit, dan ga ik eens met frisse blik bekijken hoe ik het doorpitwerk gedaan wil hebben.

Zoals een paar mensen al dachten, geen geschulpte rand voor moi. Dat wist ik gelijk al. Hoe mooi ik het bij bestaande Home Sweet Home quilts en andere quilts vind staan, dat is niks voor mij. Ik kon me er ook niet toe zetten. De grens wat ik psychisch kon tolereren met deze quilt was daarmee bereikt. En deze gansjes vind ik een heel mooi alternatief. Alle stofjes die ik gebruikt heb voor de daken zitten erin.

De finale komt wanneer hij doorgepit en wel hier aan de muur hangt over een paar maanden. Ondanks dat dit quilt niet mijn ding was qua ontwerp en stofjes heb ik er veel van geleerd. Ben een aantal keren ook flink door dit quilt (hoe verzin je het!) met mezelf geconfronteerd.

Les nummer 1) Ik kan met stofjes werken die niet mijn natuurlijke voorkeur hebben, waarvan ik sommige gewoon ronduit lelijk vind en hier een mooi quilt van maken.

Les nummer 2) Ik kan een quilt maken van een ontwerp wat ik eigenlijk niet mooi vind puur om een techniek en/of vaardigheid aan te leren.

Les nummer 3) Ik wist dat ik graag (letterlijk) de touwtjes in handen heb, (misschien) zelfs een controlfreak ben, maar ik wist niet dat ik me door een quilt zo verschrikkelijk in m'n kont kan laten bijten om hem af te maken. Misschien is dat juist omdat het soms een kwestie was van flink doorbijten en ik me niet wilde laten kennen.

Deze week eventjes naar de bouwmarkt om een ophangsysteem te kopen zodat m'n lief tijd genoeg heeft om die op te hangen voordat Home Sweet Home doorgepit is. 

HIJ IS AF!!!!!  

(nu ga ik een rondedansje maken ok?)

Home Sweet Home kwartfinale

EIN-DE-LIJK heb ik alle 9 blokken van de Home Sweet Home aan elkaar zitten. Ik heb nog nooit zo geworsteld om een aantal blokken aan elkaar te zetten. En ook in andere opzichten breekt dit quilt ettelijke records. Namelijk die van stoom-uit-m'n-oren, vliegles, stilliggen-en-niks-aan-doen, moppers en brommers en hij was bijna een UFO geworden.

Hemel wat een wegtrekkers heb ik gehad om ze een beetje leuk in elkaar te krijgen. Ik had de blokken secuur afgetekend op het juiste formaat, ruim de naad geknipt en tóch werd het een worstelpartij die ik never-nooit-niet wens te herhalen. Zonder de aanmoedigingen van dezen en genen zou hij zeker een UFO geworden zijn. Eerst had hij 4 weken onaangeraakt op de hobbykamer gelegen en toen begon hij dusdanig in m'n kont te bijten dat ik geen andere keus had dan ermee bezig te gaan. Er kwam namelijk helemaal niks meer uit m'n vingers. Nu ik weer de slag te pakken heb en het lastigste stuk (hoop ik) klaar is, gaat er zeker meer gedaan worden dan er in de afgelopen weken gedaan is.

Ben ik tevreden over hoe het nu in elkaar zit? Nou nee niet helemaal, maar ik doe het ermee. Als ik nu wederom het tornmesje erbij moet halen denk ik dat ik in de bijbehorende wegtrekker blijf en van al dat uit elkaar halen wordt hij niet mooier. Zoals hij nu in elkaar zit vind ik het goed genoeg en de oneffenheden die er nog in zitten kunnen bij het doorpitten weggemoffeld worden. Ben ik tevreden over de kleuren en het applique-werk? Zekers weten! Het is mijn eerste appliqueproject en dan ook nog met stofjes die me niet liggen. Heb er menigmaal een hard hoofd in gehad of het wel een mooi bij elkaar passend geheel zou worden maar nu ik het zo bij elkaar zie ben ik daar dik tevreden over. Ga ik hem ophangen? JAAAAA !!! Er is een heel mooi stuk muur gereserveerd waar hij heel mooi gaat staan.

Nu nog de randen er aan en dan kan hij doorgepit worden.

Tweets Miss Kelly

De nieuwe jaar is nog maar een paar uur op weg en ik heb m'n eerste blunder al gemaakt. Of ik heb m'n eerste leermoment van het jaar gehad. Het is maar net hoe je het bekijkt.

Als je een litermaatje water op je kastje bewaard moet je zorgen dat je het niet omgooit waardoor het in het kastje terecht komt, van alles nat maakt en je dus een groot deel van de eerste dag van het nieuwe jaar bezig bent met puinruimen. Dubbel werk want ik had net de boel opgeruimd zodat ik lekker door kon gaan met projecten die afgewerkt en afgemaakt moeten worden. GRRRRRR muts !

Januari bestaat hier quilttechnisch namelijk uit het aan elkaar zetten van een flink aantal losse eindjes voordat er weer gestart kan worden met nieuwe projecten. Ieder jaar begin ik met een opgeruimde hobbykamer. Projecten die afgewerkt moeten worden bij elkaar en alles voor het grijpen. Eng he? Heb Miss Kelly, het middenblok van Tweets afgemaakt en gelijk gefotografeerd. Dat is het enige project waar ik de afgelopen tijd aan gewerkt heb en dan ook nog mondjesmaat.  De vogel heb ik heel lang over getwijfeld welke kleurencombinatie ik zou kiezen. Ik wilde eigenlijk de donkere paars maar die was te donker. De blauwe en de turquoise vielen weg tegen de vaas dus deze bleef over. Nu alleen nog blok 12 en dan kan ik deze afwerken en is er 1 los eindje klaar om door te pitten.

Een ieder die dit leest (of niet leest) wil ik graag het allerbeste wat mogelijk is wensen voor 2012. En als er net zoveel (niet-quilt-gerelateerde) avonturen bij jullie op de agenda staan als hier dan beloofd het een spannend jaar te worden!

GELUKKIG NIEUWJAAR!!!!

Tweets Blok 11

Het heeft een tijdje geduurt maar eindelijk is blok 11 klaar. Blok 12 heb ik inmiddels de malletjes van getekend. De stofjes moeten nog uitgezocht worden en alles wat daarna komt. Aan het middenblok wordt hard gewerkt. Bijna .... bij-na af!

Wie heeft trouwens het middenblok van de nieuwe BOM van Erin Russek (link) gezien en gaat deze maken? Ik ga de blokken zeker weten downloaden en maken. Maar zal er later in het jaar pas aan beginnen. Eerst een paar andere projecten af maken.

Grote Stappen Snel Thuis deel 10

Zowel de twee- als 4-potige inwoners van dit huis zijn grote fans van dekentjes. Ik zit, lig of hang dus ook nooit alleen op de bank onder een dekentje. Uitzondering hierop is wanneer ik een nieuw quilt zit te pitten. Een nieuw quilt is voor mij alleen totdat het afgewerkt is. Dan deel ik het quilt. Het is alleen een beetje jammer dat het 4-potige spul dat weigert te onthouden. Zo lang ik bezig ben valt het mee. Zodra ik weg ben gaat er iemand stiekem op liggen. Lekkul wallum!!!! Ik doe net alsof ik niks zie en van niks weet. Wanneer ik terug kom en weer bezig ga dan is er teveel aktiviteit en verkast men. Men is in dit geval Romeo. Hij perst zich in het kleine vrije hoekje naast me en kijkt Bennie aan van "en wat had jij nou weer???? Het is toch potdorie van de pot gerukt dat hier een lekkul wallum dekentje op de bank ligt waar ik niet op of onder mag en dan zwaai jij ook nog met een camera in m'n gezicht! Fraaie bedoening GRRRR".

Het pitten gaat echter niet zo soepel als ik had gehoopt. Ik heb last van stroeve naaldjes. Had een oproepje op het prikbord gezet en daar kwam meerdere malen de tip binnen om de naald af en toe door je haar te halen. Ik kwam niet meer bij toen ik het las. Maar ik zei de gek probeer heeeeel veel dus ook dit. Het werkt als een tierelier. Heb alleen een probleem ... m'n haar is van dat fijne piekhaar wat zo statisch is als maar kan. Heb het naaldje dus al een keertje vast gehad in m'n haar. Geloof me, dat is niet sexy. Nog maar eventjes oefenen met de naaldje-door-haar-techniek.

 

Grote Stappen Snel Thuis deel 9

Sint Nicolaas is weer het land uit dus de kerstboom moest opgezet worden. Geen sinecure hier in huize Ongeregeld.

De baas en ik hebben nogal verschillende ideeen over wat leuk en gezellig is met kerst. De baas zou het liefst het hele huis vol zetten met allerlei kerstige kerstspullen terwijl ik een boom, wat kerststerren (de planten) en een paar kerststukjes voldoende vind. Ik ben meer van het gasten ontvangen en koken en lekker tafelen. We zijn er al vroeg in de verkeringstijd achter gekomen dat samen de kerstboom opzetten geen goed idee is. Ieder jaar hebben we het geprobeerd en ieder jaar opnieuw dreigde de boom het raam uit of over het balkon gekiepeld te worden. Sinds een paar jaar doen we het anders. De baas zet de boom op en ik verdwijn uit de woonkamer.

Dit jaar heb ik bloemen op een quilttop gezet. Na goed op een aantal leerpunten gelet te hebben uit de vorige post en een paar nieuwe lessen geleerd te hebben was de klus zo klaar. De laatste bloemen gingen soepeler dan de eerste.  Het enige wat misschien nog mooier zou zijn was dat de bloemen gefestoneerd zouden zijn op de machine in plaats van een klein zigzagsteekje. Het resultaat is precies zo als ik wilde. Met een paar kleine aanpassingen in de strategie zal ik zeker nog eens appliqueren met de naaimachine. Er is al een idee in ontwikkeling. Maar eerst moet Grote-Stappen-Snel-Thuis-Quilt-Moet-Een-Nieuwe-Naam gesandwicht en gequilt worden en een paar andere projecten afgerond worden.

De foto is niet van de totale quilt. Die kreeg ik er niet op vanwege nou ja, bomen en dozen etc. Hij is ook niet recht genomen. Ik vind het effect wel grappig moet ik toegeven.