Sinds het grote opruimfiasco van een paar maanden geleden wordt de hobbykamer in een staat gehouden dat het midden houdt tussen hier-en-daar-ligt wat en georganiseerde chaos. Als ik terugdenk aan hoe
de plank naar beneden kwam na een zeer nodige
opruimaktie krijg ik nog wegtrekkers.
Op de foto zie je het resultaat van een middagje hard werken aan het op luierinleg overnemen van paperpiecing patroontjes en knippen en naaien voor de sterren en bloemen van blok 5 van Home Sweet Home. Ik ben bijna toe aan de bloemen en zou alvast de patroondeeltjes knippen zodat ik gelijk door zou kunnen met naaien als de sterretjes klaar waren. Maar ik greep mis! Er is een velletje verdwenen, foetsie, pleitos, verschwunden, ge-disappeared, pootjes gekregen. Heb alles af gezocht en zelfs de prullenbak op de kop gehad maar het is nergens te bekennen. Ook het geprinte vel papier is pikpoten. Ik snap er niks van! Nu ga ik eerst poes wegjagen die inmiddels is gaan liggen en lekker naast me ligt te pitten want die blokjes komen niet vanzelf af.
Quilten is soms net een film. De titel heb ik al, die staat hier boven. Sherlock Holmes en het Mysterie der Verdwenen Quiltbenodigdheden. Waarom heb ik het gevoel dat dit een hele lange filmserie wordt met meer delen dan Harry Potter?